Over Quirijn

OVER Quirijn

Zo’n veertig jaar geleden stond ik voor de keuze over welk professioneel pad mijn leven na de middelbare school verder zou gaan.
Mijn grote belangstelling ging in die dagen vooral uit naar muziek, theater (kleinkunst) en beeldende kunst. Op al deze gebieden had ik inmiddels aardig wat ervaring. Maar ook had ik belangstelling voor menswetenschappen, geschiedenis en filosofie.

Uiteindelijk koos ik voor de muziek en in 1984 begon mijn studie klassiek gitaar aan het conservatorium van Zwolle. Het werden acht enerverende jaren waarin ik mij ontwikkelde als gitarist, maar ook als docent, en in sterke mate als luisterend, voelend en denkend mens.
Met veel plezier werkte ik met andere studenten samen binnen de kamermuziek, en als een betrokken student was ik ook een aantal jaren lid van de medezeggenschapsraad en de schoolkrant.

Na het behalen van het diploma Docerend Musicus volgde ik, tegelijk met de laatste twee jaar opleiding tot Uitvoerend Musicus, een Post-HBO opleiding tot therapeutisch docent in de dispokinese. Dat deed ik aan het Instituut van de Klashorst in Wageningen en in Oberhausen/Duisburg aan het Deutsches Zentrum für Dispokinesis.
De dispokinese is een bewegingsleer die zich in het bijzonder richt op de houding en de (psycho)motoriek van een musicus. Het diploma behaalde ik in het voorjaar van 1992.
Het kunnen werken met musici aan hun persoonlijke fysieke en mentale welbevinden en ontwikkeling betekende heel veel voor mij. En dat vanuit de dispokinese in dat proces de ‘gehele mens’ wordt betrokken en met een integrale visie benaderd vond ik toen al vanzelfsprekend.

In deze jaren besteedde ik ook veel tijd aan meditatie en T’ai Chi.

De drie jaren daaropvolgend verbleef ik in Spanje, waar ik mijn gitaarstudie vervolgde bij de vermaarde pedagoog José Tomás in Alicante, en in Barcelona werkte als gitaardocent en therapeut in de dispokinese. Ook werkte ik vanuit mijn eigen  ‘Centre de la guitarra’ in Sant Cugat del Vallès, nabij Barcelona.

Einde 1995 keerde ik, samen met mijn vriendin, en zeer getalenteerd gitariste, Eva uit Barcelona terug naar Nederland. In Zwolle begonnen wij samen een lespraktijk voor de klassieke gitaar die binnen enkele jaren uitgroeide tot een flinke school: Gitaarinstituut L’escola.

Eva en ik zijn getrouwd in 1998.
Een jaar later werd onze dochter Julia geboren en in 2002 onze zoon Lucas.

Ik wilde graag dat L’escola een school werd waarin heel veel zaken rond de klassieke gitaar aanwezig waren. Zo ontstonden, naast de reguliere individuele lessen en groepslessen, ook diverse cursussen, voor beginnende gitaristen en op het gebied van theorie, liedbegeleiding, improvisatie, ergonomie, et cetera. En ook organiseerde ik masterclasses, gegeven door gastdocenten, en vele concerten en ensembledagen voor leerlingen. Omdat wij volledig zelfstandig werken, en zonder subsidie, werd praktisch al het werk binnen L’escola door Eva en mij zelf gedaan. Natuurlijk veel te veel, maar tegelijkertijd zeer enerverend en leerzaam.

Tijdens de gitaarlessen die ik gaf merkte ik dat ik in toenemende mate ‘coachend’ ging lesgeven, en dat er, onder de volwassenen, ook niet zelden behoefte bestond aan persoonlijke gesprekken die nodig bleken om ruimte te maken om (beter) te kunnen musiceren. Er ontstond dus een vorm van lesgeven waarin we ook veel werkten aan de randvoorwaarden om te kunnen bewegen en groeien als musicus.

Ik vond dit een spannende ontwikkeling en toen ik rond 2005 hier meer onderzoek naar ging doen kwam ik op het pad van de coaching terecht. Na een paar jaar van veel zelfstudie en contacten met professionele coaches waagde ik in 2007 de sprong, met het starten van mijn praktijk Recercare Coaching.

In dit schitterende vak wilde ik buiten mijn werk op het terrein van de muziek en het gitaaronderwijs, gaan werken met mensen wiens leven werd beheerst door levensvragen, over zingeving, persoonlijk leiderschap, werk en relatie. In de jaren rond het ziek worden en sterven, in 2015, van mijn moeder, met wie wij sinds 2006 hadden samengeleefd, heeft het werk bij Recercare op een waakvlam gestaan. Na deze zware periode besloot ik om mij vooral te gaan richten op het coachen en heb ik in 2018-19 de intensieve Post-HBO opleiding tot Bezielingscoach gevolgd aan het instituut van Adriaan Hoogendijk in Doorn. Inmiddels, nu ik dit schrijf bijna een paar jaar verder, ben ik mij aan het verdiepen in thema’s rond psycho-trauma en sta ik ingeschreven voor de opleiding tot Integraal Trauma Coach aan de Alba academie in Veldhoven.

En de gitaarlessen dan? Ja, die zijn er ook nog, en met volledige aandacht. Alleen is L’escola nu iets kleiner, en niet meer die grote school, met ver over de honderd leerlingen, die het vijftien jaar geleden was. Maar wie weet, misschien komt dat ook weer terug.

Ik help mensen zichzelf opnieuw te ontdekken, heel te worden en te groeien in hun vitaliteit.

 

Naast mijn dagelijkse werk als professioneel coach en klassiek gitaardocent (ik ben tevens eigenaar van Gitaarinstituut L’escola) doe ik ook andere dingen. Zo ben ik reeds vele jaren lid van een geweldig intervisieplatform voor coaches in Zwolle.

Ook was ik vele jaren bestuurslid van de European Guitar Teachers Association in Nederland en maakte ik voor deze vakvereniging het tijdschrift El Maestro.

Ik ben ruim twintig jaar getrouwd met Eva en wij hebben twee kinderen. Ik houd ervan om gezond te leven, ’s ochtends vroeg op te staan en de dag te beginnen met een mooie wandeling. Ook houd ik van mijn keuken en van mijn familie en geniet ik ervan om (vak)literatuur te lezen, te reizen en tijd door te brengen met vrienden en vriendinnen. Allemaal dingen waar ik erg dankbaar voor ben.

...Voor mij is het duidelijk: Recercare staat voor ontwikkeling!

Het begrip recercare is afkomstig uit de instrumentale muziek ten tijde van de Italiaanse renaissance (laat vijftiende eeuw) en stond oorspronkelijk voor het stemmen van een instrument, meestal de luit. Later werd er de improvisatie op een instrument mee aangeduid. In de zestiende eeuw werd de Recercare een polyfone compositievorm waarin veel imitatietechnieken werden toegepast, en in de 17e eeuw ontwikkelde het zich in deze lijn door tot een muzikale compositievorm die vergelijkbaar is met de fuga, de meest complexe vorm van polyfonie binnen de muziek.
… Recercare staat voor ontwikkeling!

Volg ons
...

This is a unique website which will require a more modern browser to work!

Please upgrade today!